تبليغاتX
از فرودینه تا جور - سانسور
 

رندان سلامت می کنند، جان راغلامت می کنند
 مستی زجامت می کنند، مستان سلامت می کنند
 آنجا که یک با خویش نیست، یک مست آنجا بیش نیست
 آنجا طریق و کیش نیست، مستان سلامت می کنند.

جمشید یکی از پادشاهان سلسله ی پیشدادی است که در ادبیات پارسی از او به عنوان <جم> یاد شده و به گفته ی شاهنامه، جشن «نوروز» از رسوم اوست و سرانجام ضحاک اساس سلطنت او را بر انداخت. گویند که جم دارای جامی بوده است جهان بین با هفت خط موازی و از پایین به بالا به نامهای «فرودینه»، «کاسه گر»، «وَرَشک یا اشک»، «ازرق» که سبز و سیاه و شب نیز نامیده شده، «بصره»، «بغداد» و «جور» با آنکه این قضیه از اساس جنبه ی افسانه ای دارد ولی در ادبیات عرفانی ما حضور داشته و دارد و از قلب سالک و عارف به عنوان «جام جم» یاد کرده اند. آنجا که حافظ می گوید: ....


صفحه نخست
ارتباط با فرودینه
آرشیو وبلاگ

نوشته های پیشین

پیوندها

بلاگفا
انجمن شعر شاهین شهر
غزلگریه ها -غزل نازنینم
امپراتور
فوران
فروتر از خاک زمین -آقای جعفر واعظی
از راوی-آقای حسین شکر بیگی
بچه ها بیاین گپ بزنیم
هیوا
در کوچه های شعر گنا باد-حمید خصلتی
کبوتر غریب
هوش جنون
از مخمل و ابریشم- آقای بهروز یاسمی
آشفتار-آقای مکی زاده
شعر و موسیقی-آقای ناصر صارمی
باوه یال-آقای نور مراد رضایی
دل شدگان عشق به خط ترنم
بالهای سوخته
شعر ملایر-دکتر بیات
دلکده
خود نوشت-دکتر ناصر همتی
من و غزل -محسن کریمی
کوچه های قلبم-مسعود عباسی
می خندم یا می گریم- امید عزیزم
سنگچین -آقای سعید بیابانکی
باغکوچه -حامد عسگری
نفس
روسپیگری
شب غزل-آقای رشیدی
هزار دستان-موسیقی سنتی
آتوسا حصارکی
اصغر آقا-*********
ایلام سر زمین ناشناخته ها
من و داداشی
اشک معشوق-حامد داراب
با قلم طرحی از سیمای اندیشه ات می کشم
آخرین سطر گریه
نوشته های به یاد ماندنی
نردبان
یه بهونه واسه آغاز
آواز باران شنید نیست
نیزار
آب و کاشی
نقاشی-ساغر عزیزم
خراباتی
واران-جلیل صفر بیگی
شب تنها
غسالخانه
چایخانه ی غزل-مهدی میر آقایی
آن رهگذر که رفت-جمال الدین اصفهانیان
داد بیداد -عمران میری


 RSS

سانسور
سانسور

اگه هم فضای من نیس صدای ترانه هاتون

اگه تو چشای بستَم قد نمیکشه نگاتون

اگه میخکای سربی راهشونُ پیدا کردن

توی سینه ی یه شاعر دنبال یه دل می گردن

اگه زیر تیغ سانسور حرف آزادی می میره

اگه واژه های راه راه توی چار دیوار اسیره

اگه بوی قرمه سبزی پیچیده تو سر گشنه

اگه پهنه سفره ی دل واسه ی تیزی دشنه

اگه تیغ تیز جلاد منُ از سر ننوشته

یا سری نمونده واسه، آبی که ازش گذشته

سر تو باشه سلامت ،تو بمون تا ته دنیا

توی یک نقشه ی بی مرز تو بمون و نسل فردا